อยากพบรักแท้
รักที่ยิ่งใหญ่กว่ารักครั้งไหน
เราเรียกร้อง ฝันใฝ่ เฝ้ารอ
แต่...
เราเสียสละให้คนที่เรารักได้สักเพียงไหนกัน
วีดีโอ เป็นหนังสั้นประกอบเพลง Because I'm a girl ของวง Kiss
ที่เล่าถึงเรื่องนี้ได้ดี
ผมหยิบเสื้อผ้าออกมาจัดใหม่
เพิ่งสังเกตว่ามีแต่เสื้อแบบที่คุณชอบ
ตั้งแต่คุณซื้อเสื้อตัวแรกให้ผม
ผมก็ใส่แต่เสื้อแบบนั้นมาตลอด
คนเราสามารถครอบงำคนอื่นได้ไม่ยาก
และเราเองก็ยินยอมให้คนที่เรารักครอบงำเราแต่โดยดี
อย่างน้อยก็บางเรื่อง
เวลาผมนั่งมองตัวเอง คิดถึงความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง
นี่นะเหรอ! คือ ตัวเราที่คุ้นเคย
ผมแทบจะลืมไปแล้ว ว่าก่อนจะมารู้จักคุณนั้น ผมเคยรู้สึกนึกคิดแบบไหน
แต่อย่าเชียวนะ
อย่าเผลอคิดว่าคุณจะมามีอิทธิพลต่อตัวผมได้ขนาดนั้น
ไม่ใช่คุณหรอก!
ความรักของผมที่มีต่อคุณต่างหาก
ถึง...คุณ
คุณครับ
จำต้นเฟิร์นที่คุณให้ผมมาได้ไหม
เป็นครั้งที่ 3 แล้ว ที่ผมต้องเปลี่ยนกระถางให้มัน
ให้เหมาะกับกอที่ใหญ่ขึ้น
ทีแรกก็ใจหาย เหมือนมันจะไม่ยอมโต
แต่พอใช้หินภูเขาไฟมาใส่ ทำให้ความชื้นมันพอเหมาะ
ทีนี้...แข่งกันแตกใบกันยกใหญ่
ค่อยใจชื้น...
แบบนี้คงได้อยู่ด้วยกันไปอีกนาน
ใช่...แสนนานเลยแหละ
บางที...ไม่ก็ต่างจากบางสิ่งในตัวผมเลย
แล้ว...
แล้วต้นโฮญ่าที่ผมให้คุณไปเป็นยังไงบ้าง
ดูท่ามันคงไม่ค่อยโตเลย
หวังว่ามันคงจะไม่ตายไปเสียก่อนที่ได้เห็นดอกมันอีกนะ
บางที...อาจเป็นเพราะมันอยู่ผิดที่ผิดทาง
หรือไม่...มันก็อาจจะไม่เข้าทางกับวิถีชีวิตของคุณก็ได้
ดูแลต้นไม้ ก็ต้องเลือกที่เข้าทางว่าไหม
มันถึงจะงามดั่งใจ
อีกไม่กี่เดือนก็หนาวแล้ว
เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ
อะไรๆรอบตัวก็ดูเหมือนเปลี่ยนแปลงไปทุกวี่วัน
แต่ดูผมซิ
เหมือนจะห่างไป...
แต่กลับไม่ยอมก้าวไปไหน
คุณเคยเห็นภาพถ่ายเก่าๆไหม
ใช่...ผมอยู่ในภาพถ่ายเก่าๆใบนั้น
สีมันจะค่อยๆซีดจางลง
จนวันหนึ่งก็ไม่เหลือเม็ดสีใดๆลงเหลืออยู่
ถ้าโชคดี
คุณก็คงพอจำได้...ว่ามีผมอยู่ในภาพเก่าอันว่างเปล่าใบนั้น
คิดถึง
ผมเอง
กระุดุมเม็ดหนึ่งที่ขอบกางเกง
ทำท่าจะหลุดมานานแล้ว
ข้าพเจ้าสังเกตเส้นด้ายที่ค่อยๆหลุด
เนินนานแรมเดือน
เหลือเพียงเส้นด้ายที่รั้งไว้เพียงไม่กี่เส้น
บางทีข้าพเจ้าควรจะปล่อยให้กระดุมดื้อรั้นเม็ดนั้นหล่นไปเสีย
แล้วหาเม็ดใหม่มาใส่แทน
จนแล้วจนรอด
ข้าพเจ้าหยิบเข็มและด้ายออกมา
ด้ายที่คาอยู่กับเข็มยาวพอที่จะใช้เย็บกระดุมเม็ดนั้น
ไม่กี่วินาทีต่อมา
กระดุมดื้อรั้น ก็เชื่องตามระเบียบ
ข้าพเจ้าเก็บเข็มและด้ายใส่ถุงผ้าแพร
ในนั้นมีเข็มและด้ายอีกหลายชีวิตซ่อนตัวอยู่
...รอยขาด
มีรอยขาดที่ถุงผ้าแพร
ข้าพเจ้าพินิจพิเคราะห์รอยขาดนั้น
...ซ่อมไม่ได้
กระดุม เข็ม และถุงผ้าแพร
สามสหายที่ซ่อมเสื้อผ้า และกางเกงมาหลายตัว
แต่กลับซ่อมตัวเองไม่ได้
ทุกชีวิตและไม่มีชีวิตบนโลก ดำรงอยู่เพื่อสิ่งที่ตนเองรัก หรือคนที่เรารัก
คนบางคนเรียกมันว่า หน้าที่
บางคนเรียกว่า ตามฝัน
จะเรียกอะไรก็ตามแต่
การอยู่้เพื่อสิ่งที่เรารัก
ก็อาจต้องแลกกับความเจ็บปวด